Ik zal heel eerlijk zijn.
Ik weet het niet.
Nog niet.

Afgelopen week deed ik een mooi experiment: hoeveel mensen willen een beginners cursus volgen voor wielrennen in de omgeving van Utrecht?

0 aanmeldingen. Nu kan je zeggen dat ik betere marketing moet doen, een mooiere website moet maken, etc, etc. Maar dit is gewoon de waarheid.
Ik benaderde 21 mensen uit mijn omgeving of ze nog iemand kende. Iedereen vond het een leuk idee (maar daar koop je niets voor), maar kende geen personen hiervoor. Een aantal wilde het wel doorsturen.

Ik plaatste ook Facebook ads (60 euro, 3 ads)
109 Kliks – Beginnen met wielrennen zonder stress
98 Kliks – Je eerste 50 km met vertrouwen op de racefiets
148 kliks – Start samen met andere beginnende wielrenners

Google ads (30 euro budget)
0 klikken – Zoeken worden te laag in bereik

Wat ik leerde is het volgende:

1. Er is wel een soort van behoefte, want mensen klikken op de Facebook ad. Maar blijkbaar is de behoefte niet urgent genoeg of het aanbod niet laagdrempelig genoeg om in te stappen.
2. In gesprek met mensen ontdekte ik dat veel mensen niet echt beginners kennen voor wie dit interessant was. Dat maakt het doorsturen / mond-tot-mond reclame ook erg lastig. Ik herken dit wel, ik vertel ook wel eens over mijn introductietraining, maar niemand die het ook gaat doen.
3. In gesprek met diversen collega’s kwamen we tot de conclusie dat iets concreets als een bochtentraining wel interessant is en dat ze daar wel aan mee zouden doen. De vraag is natuurlijk of ze dat echt zouden doen.

Dus de vervolgstap zou zijn om een bochtentraining te organiseren, maar ja, dan komt de belangrijk vraag. Is dit wat ik te doen heb? Is dit wat ik wil? Of kan ik dit ook gewoon niet doen? Mijn oorspronkelijk vraag is beantwoord.

En zo gaat dat met mijn ideeën. Ze ontstaan uit nieuwsgierigheid, ik onderzoek ze en daarna is het een beetje klaar.

Waarom twijfel ik?

1. Ik voel niet een grote drive dat dit is wat ik te doen heb.
2. Ik voel ook dat ik mijn ideeën serieus moet nemen en daarom iets er mee moet doen. Ik wil niet ooit sterven met het idee “Ja, Bas had veel ideeën, sommige waren echt goed, maar jammer dat hij er niets mee heeft gedaan”.
3. Ik heb nog veel ideeen op de plank liggen, van grote fietstocht, fietstival, ijsmaken, een aispel, etc, etc. Maar geen van die ideeen voelen als wat ik echt te doen heb.
4. Ik wil ook plezier maken in het proces, het moet geen moetje worden
5. Ik heb op dit moment gewoon weinig tijd en energie en ben dus ook kieskeurig waar ik mijn energie op wil richten.

Wat ik dan toch sowieso te doen heb is het volgende (want dat speelt nu):

1. Mensen ontmoeten die ook willen werken aan hun ideeën en concepten willen ontwikkelen
2. Ontdekken hoe ik kan samenwerken aan een idee met anderen
3. Ontdekken wat ik te doen heb voor project(en).

Zoals ik al zei, ik weet het nog niet.

Het komt vast goed.